Niekoniecznie o Terrym...

[Mogget]

Kolejny raz kartkuję "Wilka stepowego"

[Rob Rozbój]

Wracam do Witelona z cyklu 'Gwiazda Wenus, Gwiazda Lucyfer' Witka Jabłońskiego. Jeśli się przypatrzeć, klimat 'miast siostrzanych dołu ze smołą', takich jak średniowieczny Paryż, jest tylko bardziej brudnym odbiciem A-M, podobnie jak na kartach 'Imienia Bestii' Komudy - swoją drogą też polecam

[Biała]

Ja postanowilam odswiezyc sobie Pana Lodowego Ogrodu
i znowu go koncze o 2-3 w nocy. Kurde. Chyba nigdy mi sie to nie znudzi

[szpaq]

Skończyłem czytać Hyperion Dana Simmons'a. Teraz Pomnik Cesarzowej Achai tom 4. Andrzeja Ziemiańskiego na tapecie.

[Marchewa]

Miałam na ten rok bardzo ambitne plany czytelnicze, nie powiem. Oczywiście wyszło z tego prawie że nic i trochę nad tym ubolewam, no ale trochę się działo w życiu, więc czuję się usprawiedliwiona

W tej chwili, prócz tego, że mam zaczętych kilka mang, testuję Kina Juniora - znaczy się Joe Hilla. Jego "Pudełko w kształcie serca" póki co nie urywa mi żadnych części ciała, ale powiedzmy, że da się to czytać i w sumie jestem ciekawa, jak główny bohater zamierza się wykaraskać z dość upiornych tarapatów ;D
Następny w kolejce będzie chyba "Mort" - jako, że postanowiłam czytać Świat Dysku od początku i według kolejności wydawania książek. Ale to się jeszcze zobaczy ^^

[Tanuviel]

Ja obecnie tak dla odmiany "Seksturyste" Adama Amblera wbrew pozorom całkiem miło się czyta

[Cudo_Tyłeczek]

Ja obecnie tak dla odmiany "Seksturyste" Adama Amblera

... jest na ten typ "literatury" osobny wątek założony...

niekoniecznie-o-terrym-f9/topic1707-180.html?hilit=hejterski#wrap

[powolniak]

Ja po raz kolejny czytam HP. Pomimo, że nie jest to zbyt ambitna lektura bardzo dobrze mi się ją czyta. Dla mnie najważniejszy jest fun płynący z czytania danej pozycji. Tutaj można powiedzieć, że wynosi on 100%. Szkoda, że nie powstaną kolejne części
Na święta po raz drugi zamierzam przeczytać Igrzyska Śmierci. Ta seria akurat podoba mi się ze względu na wizję świata. Lubię nieraz trochę porozmyślać jak to by było, gdybym to ja znalazł się na arenie. Ale pewnie bym zginął, bo często za bardzo ufam ludziom

[Rob Rozbój]

Igrzyska Śmierci kojarzą mi się z jednym z ciekawszych numerów Lobo ale ani żem czytał, ani żem oglądał. Może kiedyś się skuszę

[Jadźka]

"Anne of Avonlea" dla odmiany Kocham tę serię mimo całej egzaltacji i infantylnego romantyzmu. I choć dzisiaj patrzę na nią inaczej niż 10 lat temu, pewne elementy raczej śmieszą niż wzruszają, to jedno mocne przesłanie wyciągnęłam z lektury - w dorosłym życiu stanowczo za mało zachwycamy się światem

[Biała]

PLO z wymuszona przerwa (jak mozna wziac 3 czesci i 4 zostawic w domu?!) skonczony

w miedzyczasie połkłam najnowsza T. Canavan - 1 cz Prawa Millenium pt. Zlodziejska Magia

generalnie to chyba pierwsza ksiazka TC ktora zdarzyla mnie lekko znudzic na poczatku. Serio. Jest tak sielankowo i nudnie ze joj.. ale jak sie juz rozkreci to mozna zamordowac za to ze skonczyla w takim a nie innym momencie. Bardzo podobny styl pisania jak w PLO - dwa rozne swiaty, dwojka bohaterow ktora poznaje.. no moze bez spojlerow. W kazdym badz razie im szybciej ta dwojka sie spotka tym szybciej bedzie zadyma na pol ichniego wszechswiata a jako ze ksiazka byla wydana w maju jakos niedlugo powinna pojawic sie czesc druga.. niah. nie moge sie doczekac

[abigail]

Nie uwierzycie!..

"Panienkę z okienka" Deotymy...

Właśnie dostałam, rozpadający się egzemplarz z... 1927 roku. MZC powąchała i orzekła "pachnie jak stare kościoły" - i faktycznie... no i ten podtytuł "Starodawny Romansik"...

[reeven]

Postanowiłam dokończyć Harrego Pottera...teraz 5 część HP i Zakon Feniksa. Potrzebowałam czegoś lekkiego...choć rozmiarowo to tą książką można by zabić...

[Jostein Siwy]

Nie uwierzycie!..

"Panienkę z okienka" Deotymy...

(...)

Dlaczego nie? Też zdarza się, że wpadnie mi w ręce staroć. Co prawda moje wydanie pochodzi z połowy lat pięćdziesiątych XX wieku, ale powieść wydano w 1922 roku. To "Kapitan Blood: Powieść o korsarzach siedemnastego wieku" Rafaela Sabatini. Też można uznać za romansik.

[Moist von Lipwig]

Trafiłem ostatnio w internetach na autobiografię fińskiego muzyka Timo Tolkkiego. Nie orientuję się w jego obecnej twórczości, ale w ubiegłym wieku napisał wiele wiele wspaniałej muzyki, więc zainteresowałem się przez co też mógł przejść...

Miał on straszne dzieciństwo z winy ojca alkoholika, który później popełnił samobójstwo. Przez co w dorosłym życiu Timo zapadł na zaburzenia afektywne dwubiegunowe. Opisuje on jak pod wpływem tej choroby postrzegał świat i jak przez to zmieniło się jego życie, co jest w dziwny sposób fascynujące dla mnie. Polecam, tym bardziej że autor sam umieścił swoje dzieło w internecie do pobrania za darmo. <Klik>