Niekoniecznie o Terrym...

[Mogget]

Jaram się ostatnio Murakamim. Jsstem już po jednym zbiorze opowiadań i czytam właśnie "norwegian wood". Kurcze, nie wiedziałam, że spodoba mi się taki styl, taki skałaniający do refleksji. Chyba dorastanie mnie dopada powoli ;P

Tak, tak, tak, tak, tak. Kolejna zMurakami-mowana osoba <3 W ogóle jaram się i czekam na wypłatę, bo od niedawna jest w Polsce "nowa" książka. Książka będąca dwoma pierwszymi tomami "trylogii szczura", bo do tej pory można było przeczytać tylko jej zakończenie "przygodę z owcą".
W ogóle muszę odzyskać moje "Norwegian Wood", "Sputnika Sweetheart" i "Przygodę z Owcą" właśnie.

[Myślak]

Przygody Barona Munchhausena

Niesamowita książka z XVIII wieku.
Baron opowiada swoje niezwykłe przygody. Przy czym niezwykłe znaczy naprawdę niezwykłe. Np jak kiedyś nie mając już kul w strzelbie ustrzelił pestkami czereśni jelenia. Tamten dostawszy w głowę uciekł. Dwa lata później baron będąc na polowaniu w tym samym miejscu ujrzał pięknego jelenia z wyrastającym mu między rogami trzymetrowym drzewkiem owocowym. Zastrzelił go i chwalił się że jednocześnie zyskał i mięso i konfitury.
Przezabawna i przeabsorudalna książka. Polecam!!!

[shinju96]

A mi "zalecono" na poprawkę z polskiego Jądro ciemności. Oprócz tego ciągnę Przedwiośnie, bo się uparłam i skończę.

A czekają na mnie trzy nowiutkie książki Mistrza... Ech.

Przygodę z owcą niedawno kupiłam i przeczytałam - genialne dziełko

[KaZio Mniejszy]

A mnie konkretnie wessało Norwegian Wood. Ciekawe uczucie, taka przerwa od fantastyki. : D Co do tej trylogii szczura, to z której strony to wpierw ugryźć?

[Jadźka]

Ale poczekam z ocenami na drugą część

Część druga, zwana "Bangarang", raczej niestety zaniżyła ocenę całości. Wchodziła dużo wolniej niż jedynka i choć nadal konwencja (Piotruś Pan + gangi motocyklowe) jest jednym z najmocniejszych punktów książki, to pewne jej elementy zaczęły mnie już męczyć i nudzić. Poza tym doskwiera brak zwartej fabuły, dopiero w epilogu nagle na 10 stronach akcja pędzi susami. Bez sensu. Niemniej jednak, pod płaszczykiem czystej rozrywki ten cykl jest całkiem ciekawą opowieścią o dorastaniu. Trójkę pewnie przeczytam, ale już bez tego entuzjazmu, który miałam, zaczynając pierwszą część (właściwie już na sam widok okładki ).

A teraz mam ochotę na kryminał A. Christie!

[Mogget]

Co do tej trylogii szczura, to z której strony to wpierw ugryźć?

Oczywiście od początku, skoro w końcu jest okazja, a dopiero potem zabrać się za "Przygodę z Owcą" Do tej pory było to jednak niemożliwe i tylko ta ostatnia byłą dostępna, ale już dziś lecę do empiku i nadrobię ^^

[KaZio Mniejszy]

Ok, tylko chodziło mi w sumie pod jakim tytułem tego początku szukać, ale już nurkuję w internety. : D

[Mogget]

"Słuchaj pieśni wiatru", "Flipper roku 1973" - dziś nabyłem i w tramwaju połknąłem sto stron <3

[KaZio Mniejszy]

Dzięki, już namierzyłem. Teraz tylko dokończyć Norvegian i kopnąć się do księgarni. : D

[Johan]

A mi "zalecono" na poprawkę z polskiego Jądro ciemności.

Nie masz co narzekać, toż to najlepsza z lektur szkolnych była. A jak Cię nie wciągnie, to adaptację filmową bardzo polecam w ramach uzupełnienia.

[Silumer]

,,Opowieści fantastyczne" Wellsa przeplatane ,,Winnetou".
Mam dziki fun przy tym drugim, śnią mi się po nocach bizony i palenie fajki przy ognisku, a rodzina musi znosić wykrzyknienia ,,Old Death nie wie, że Old Shatterhand jest Old Shatterhandem i nazywa go greenhornem!"
A pierwsze...wciągają, ale czuć już zalegający na nich kurz. Więc jestem w rozwarstwieniu- ciągle łapię się na myśleniu, że to już trąci myszką, a potem na myślowym odparowaniu, że w sumie nigdy mi to nie przeszkadzało. Więc czytam partiami.

[Myślak]

Nigdziebądź

Świetne i wszyscy już pewnie czytali. Czy tylko ja mam wrażenie że Pan Tulipan I Pan Szpila tutaj wzieli swój początek?

[KaZio Mniejszy]

3 za 2 w empiku! W ręce me wpadły: Para w ruch (nareszcie), "nowy" Murakami i Piekarskiego Głód i pragnienie. : D
Ale najpierw napoczęty już i raczej słabo oceniany Pomnik Cesarzowej Achai (tom 3). Aha... i sesja : (

[Brethil]

Nigdziebądź

Świetne i wszyscy już pewnie czytali. Czy tylko ja mam wrażenie że Pan Tulipan I Pan Szpila tutaj wzieli swój początek?

Oczywście, że tak, nawet któryś z pisarzy (Gaimanm lub Pratchett) wspominał o tej analogii w wywiadze.

[Jostein Siwy]

Aktualnie "Paskuda & Co." Magdaleny Kozak.

A "Nigdziebądzia" jeszcze jakoś nie dorwałem w swoje ręce.