Świat Dysku

[BobIsYourUncle]

ło to to właśnie

[arycka]

Straż nocna i Łups przenikały, cały klimat tych książek i sceny finałowe obu części. Jedno wielkie ACH

Natomiast dla mnie najmroczniejszym fragmentem był taki, który wziął mnie z zaskoczenia. O ile przygody Vimesa były mroczne od A do Z, dla mnie niemałym wstrząsem był Potworny regiment, a właściwie moment w którym opowieść nagle mnie przeraziła. Bo wiecie... zabawna parodia Mulan, wojna domowa - czytasz o niej jak czytelnicy Azety, nie dotyczy to ciebie w ogóle, jest zabawnie. Aż nagle bohaterowie docierają do dwóch zwęglonych ciał w złupionym domu... odsunęłam książkę i nie mogłam uwierzyć że przeczytałam to zdanie.

[Minerwa]

To chyba jakoś się wiąże z byciem strażnikiem... Zaglądanie nie tylko na Mroki, ale i w mrok.
Dla mnie chyba "Piąty Elefant", "Łups" i "Straż nocna" mogą występować ex aequo. Vimes goniony po śniegu przez wilkołaki jest wart Vimesa opętanego przez Ciemność i Vimesa przeżywającego jeszcze raz swoje życie.
Niezłe miejsce w rankingu mają też "Pomniejsze bóstwa". Z jednej strony co strasznego można robić w imię religii - a z drugiej, jak strasznie można sobie tę religię wyobrażać.

[Brethil]

Zastanawiałam się nad tym, którą z czytanych książek uznać za najmroczniejszą i mam problem. Z jednej strony to "Straż Nocna", zwłaszcza fragmenty z komisariatu Niewymownych, z drugiej strony Przyzywająca Ciemność i śmierć czwórki krasnoludów z "Łupsa", a z trzeciej tragedia młodej dziewczyny z "W północ się odzieję" i narastająca w tej książce niechęć i nienawiść do czarownic, tak podobna do tego, co działo się w naszym świecie.

[grace]

Tu pewnie do kompletu trafi później Snuff z tym, co ludzie potrafią robić innym istotom.

[Marw]

Tylko bez spoilerów, na wszelki wypadek chyba wezmę to jak najszybciej przeczytam, chociaż jak się zabiorę za Terry'ego to pewnie zapomnę pilnować pieca i rury zamarzną...

[wiedzma]

Ciemność jest w nas, w każdym inna. Dla mnie najstraszniejszy był moment z Łups kiedy Vimes wchodzi do pokoju młodego Vimesa i nie wie co tam zastanie - mnie to właśnie przeraziło.
Podobne emocje wywołuje we mnie Straż Nocna i wspomnienia Sama o rodzinie, którą być może na zawsze stracił.

Zwęglone ciała, kalecy wojenni, nawet to co zgotowali swoim więźniom niewymowni, nie wywarło na mnie takiego wrażenia.

[Brethil]

Zapraszamy do działu z powitaniami

Tak, wiem. Ledwo przyszła i już się rządzi

[Rosette]

Na tyle ile czytałam, pierwsze nasuwa mi się " Panowie i Damy ". Wiadomo dlaczego, chyba nie ma sensu powtarzać tego, co tyle osób wymieniło przede mną.

Ja dodałabym jeszcze Maskaradę < a co, wyłamię się > za falę morderstw w operze. Naprawdę miałam dreszcze z każdą kolejną śmiercią, oraz przy fragmencie, gdy Agnes aka Perdita przemierza mroczne podziemne korytarze gmachu.

[Brethil]

Wiedźma - masz rację, fragmenty, które mi przypomniałaś rzeczywiście wywołują dreszcz na plecach.

Mam jeszcze jedno - Wiedźmikołaj. Książka sama w sobie jakaś straszna dla mnie nie jest, ale moment, gdy zorientowałam się jaki jest plan Herbatki, zapadł mi w pamięć na długo.

[Raven]

Ja jestem za Zadziwiającym Maurycym. Wychowałam się na horrorach i nic co straszne nie jest mi obce, jednak moment w którym pojawia się Król Szczurów...przyznaję, poczułam się nieswojo.
I jeszcze fragment z Bogowie, honor, Ankh-Morpork gdzie De-terminarz ogłasza zgony kolejnych członków Straży.