Pratchettowe dyskusje..

[Melissa]

Dziś po czyimś komentarzu o metodzie kija i marchewki (stosowanej na nas - biednych studentach) przypomniał mi się sposób Vetinariego: "brania marchewki i okładania nią człowieka po głowie". A że sytuacja przynajmniej na pierwszy rzut oka pasowała do takiego opisu idealnie, koleżanka tylko pokiwała głową, nie wiedząc nawet, że to cytat.

[Dżon]

U mnie to głównie proste, zwięzłe okrzyki typu "Ślag", tudzież "Łojzicku!"

[grace]

ta, Łojzicku i bida, bida to u nas norma

Natomiast przyznaję, ale łatwiej mi opowiedzeić fragment, niż rzucić kokretnym cytatem. No i czasem chcę kogoś zachęcić do czytania i nagle nie umiem sobie żadnego świetnego tekstu przypomnieć!

[Brethil]

Pratchetta zazwyczaj cytuję w otoczeniu pratchettomaniaków, bo tak jest wygodniej, bo nie trzeba nikogo wtajemniczać. Aczkolwiek wśród niezorientowanych też mi się zdarza.

[kiniro]

Ostatnio kolega z pracy zwrócił mi uwagę, że połowa moich wypowiedzi to cytaty. Głównie Pratchetta ale nie tylko. Z codziennych zwrotów to do "...onego" dołączyły takie jak, wspomniane wcześniej, demoniszcze, o niektórych dziewczynach zamiennie: "Damy negocjowalnego afektu" i "kobiety, których cnota zawiera pewien element komercji" oraz "kto wcześnie z łóżka się zbiera, ten wcześnie umiera".

[Magda_lenqa]

Ostatnio bardzo często bo te cytaty mają szerokie zastosowanie najczęściej w domu, tata (który przeczytał więcej książek Pratchett'a niż ja) śmieje się zgadza lub ewentualnie pyta "gdzie to było?" reszta rodziny (mama i siostra) najczęściej reaguje wypowiedzią w stylu "a oni znów o tym"
drugie miejsce zajmuje moja uczelnia- wśród koleżanek które reagują "jaa, świetne! Może kiedyś coś jego przeczytam"
trzecie bursa- pokój gdzie mieszkam:)

[Rince]

"kto wcześnie z łóżka się zbiera, ten wcześnie umiera".

Każdego dnia sobie to powtarzam mając problemy z zejściem z łóżka