Niekoniecznie o Terrym...

[Drozdu]

Co sądzicie o tej trylogii o równoległych światach ??????

[Dag]

sorry, ale zacznę od offtopa
Wiesz, Drozdu, twoje posty są zawsze takie pełne treści... kurczę, tak długie, że aż nie chce się ich do końca czytać, pardon, nie ma się czasu. Jak się zacznie to do weekandu człowiek nie kończy. XD I znowu brzydko, bo odpowiem pytaniem na pytanie: A co ty sądzisz? Bo ja szczerze, nie czytałam tego, ale jak ładnie polecisz to się za to wezmę.

[Drozdu]

Książka opowiada o świecie w którym każdy ma swoje dajmony (stworki przybierające postać zwierząt będące częścią duszy własciciela).Książka zaczyna się uratowaniem wuja głównej bohaterki - Lyry i niewiele później po wyjeździe wuja Lyra dostaje złoty kopmas pokazuący prawdę. W tym samym czasie przyjaciel Lyry zostaje porwany i Lyra spróbuje go uratować .

Od samego początku ma się wrażenie bycia od dawna znajomym Lyry, a teraz się do niej dołącza by przeżyć z nią niezapomniane przygody. Autor opisuje dynamiczne sytuacje w taki sposób, że naprawdę czuje się tę szybkość akcji nie przerywaną, jak w innych książkach najdrobniejszymi opisami otoczenia które po prostu nudzą

[Wiewiora]

Przeczytałam dwie pierwsze części i zamierzam nabyć i przeczytać także trzecią,wtedy chętnie się wypowiem,mozliwie zwiężle.

[Kasia M.]

tak samo jak Wiewióra czytałam dwie pierwsze części i podobają mi się, mam zamiar przeczytać trzecią.

[Wiewiora]

Ale jest kolejka do tych naszych oczu . Kasia M. ma jeszcze trochę czasu,a Ja nie zdążę ,czytam i czytam a ONI ciągle piszą nowe,Hurra.

[Senthe]

Przeczytałam całość z wilekim bólem. Powiem tyle: przyjemne to nie było :/ Kanciaste opisy, kanciaste słownictwo, brak odniesień, uczucie pogubienia nie wiadomo dlaczgo. Ktoś spada w przepaść - powinnam płakać, bo zginie, cieszyć się, bo ktoś tam, kto odleciał nie wiadomo dokąd trzy rozdziały temu nie wiadomo dokąd właśnie go uratuje, czy może być spokojną, bo przecież i tak zmartwychwstanie?...
Jeden wielki chaos w narracji. Przesłania - o ile jakieś tam było, chyba chodziło o zabijanie Boga czy coś? - nie udało mi się wydobyć na wierzch, zresztą i tak mi się nie chciało, bo zasnęłam z rozpaczy.
Akcja i "przygody" (nie cierpię tego słowa aargh nie cierpię go!) kosztem logiki, gładkości, sensu i ogółem wszystkiego. To ja już wolę głupią fantasy. Przynajmniej ona nie udaje, że jest ambitna i o religii. ;/

[Elencza]

Czytałam, niezbyt dużo mi w pamięci pozostało. Jak dla mnie średnio ciekawe. Bardzo mi przeszkadzało nagłe pozostawianie niektórych wątków bez wyjaśnienia. Sam pomysł z dajmonami w porządku, ale w prowadzeniu akcji zabrakło mi logiki.

[gumka]

czytałam, bardzo fajne, ale jak mówiła moja polonistka fajne to mogą być kwiatki, więc co do pullmana to polecam tym którzy lubią znaleźć w książce drugie dno, poszperać w życiorysie autora itd. Szczerze polecam trylogie, ale adaptacji filmowej nie radze oglądać.

[Lóng]

Cała trylogia jest tak cudownie kontrowersyjna, ze już sam ten fakt zachęca do czytania Pullman świetnie opisał uniwersum, gdzie ludzie mają swoje dusze na wierzchu a coś na kształt kościoła (w koszmarnej adaptacji nazwali to MAGISTERIUM; żeby już nie mówić >Inkwizycja<; żałosne...)stara się zawładnąć umysłami i wolą wiernych. Wszystko odznacza się niesamowitą oryginalnością, czego niestety zaczyna w fantastyce brakować.
Małym minusem jest nadmiar okrucieństwa i całkowite rozmycie granic pomiędzy dobrem a złem (co w sumie jednak minusem nie jest; w końcu trochę realizmu w literaturze ;]). Niektórzy też nie potrafią przetrawić specyficznego, twardego sposobu narracji autora. Niemniej moim zdaniem wszystko na pewno idzie na plus

[franka87]

przeczytałam całość, chociaż 3 część jakoś mi się ciągnełam strasznie. Jestem niezadowolona z zakończenia, dzieciaki tyle przeszły i jeszcze przeznaczenie kopneło je w tylną część pleców. Kreacja całego niebiańskiego towarzystwa oraz przedstawienie co się dzieje z duszą po śmierci bardzo interesujące i optymistyczne - człowiek włancza się do obiegu materii w przyrodzie. Generalnie proza bardzo dobra, fabuła przemyślana, światy stworzone dokładnie.

[Marw]

Mnie też ostro wkurzyło zakończenie. Pierwsze 2 części bardzo wciągające, a trzecia wazeliniasta... Swoją drogą nie wiem, czy to włączanie o którym wspomniała Franka jest optymistyczne, mnie by to wkurzyło.

[franka87]

wiesz Marw lepsze to niż np. zawisnięcie pomiędzy różnymi warstwami zaświatów, byciem duchem, czy po prostu rozpadnięciem się w nicości. poza tym odejście w świecie jasnym, spokojnym, po długiej podróży, przez ciemną jaskinie napawa ulgą. Przynajmniej dla mnie. Więc chętnie jakby coś będę polemizować.

[Marw]

W sumie lepszy rydz niż nic, nie?

[arycka]

Spojleruję, więc kto nie czytał książki niech nie czyta tego co tu piszę

Przeczytałam i jakoś takoś... Przypominało mi to trochę Harrego (tylko w trzech częściach a nie siedmiu) gdzie zaczyna się naiwną opowiastką o małej dziewczynce, a kończy wielką epopeją, śmiercią, walką i tym, że dzieciaki dorastają. Przygodówka, która powinna być czystą rozrywką zmienia się w regularną rzeź, masowe mordy na ulubionych bohaterach i mroczne wizje. I co? I gówno. Nie będę ukrywać, jestem dziewczynką tak? Mam swoje dziewczęce potrzeby tak? Gdyby parka była na końcu razem, to bym wszystko inne łyknęła (nawet te pompatyczne trupy po drodze). Że niby ławeczka raz do roku? Do jasnej cholery co za problem był w tym, żeby ta dwójka mogła być kuźwa razem na końcu? Czasami mam wrażenie, że pisarze SPECJALNIE nie piszą pozytywnego zakończenia, żeby nie było "cukierkowato". Wkurza mnie to. Można napisać dobre zakończenie tak, żeby wszystkim się podobało (jak już wspomniany przeze mnie dzisiaj gdzieś wcześniej "Złodziej czasu")

Oczywiście, mogą się sypać na mnie gromy, że tu nie o lowe chodziło, że drugie dno itd. Nie przepadam za książkami, które w tak oczywisty sposób mówią: kościół jest bubu. Dla mnie odnośniki do naszej rzeczywistości były przedstawiane łopatologicznie i jakoś mnie nie wciągnęły. Więcej czadu teologicznego dał mi "Dysk", czy "Pomniejsze bóstwa" niż ta trylogia.


Ale cieszę się, że przeczytałam, bo mam swoje zdanie przynajmniej