Pratchettowe dyskusje..

[Tulipanna]

Witam, chce zachęcić do dyskusji o okładach książek prachetta ,które dla mnie są nieodłącznym elementem całości komicznej-czyli całokształtu humoru jakie prezentują książki w swej treści, sięgając po kolejna spoglądam na okładkę a po przeczytania tym większą mam zabawę ,oglądając jeszcze okładkę i rozpoznając opisane wewnątrz postacie , to takie zderzenie wyobrażenia postaci z okładka i zawsze śmieje się z trafności przerysowania postaci -aż do bólu komicznie.

[tter282]

Faktem jest bazspornym, iż Terry oprawiony w złocone okładki, prezentowałby się zgoła... dziwnie. Kirby i Kidby są nie do pobicia i pasują idealnie do humoru zawartego między okładkami - takie samo przerysowanie cech, podkreślenie absurdu, dokonane kilkoma pociągnięciami. I zawsze dopasowane do terści (może za wyjątkiem Straży Nocnej).


A gęby o których piszesz - dla mnie numero uno jest Symonia na oładce "Pomniejszych Bóstw". Zarówno w treści, jak i na okładce robi wrażenie ździebko odklejonego...

[Corvus26]

Zgadzam się, nie ma większej frajdy od drugiego spojrzenia na okładkę po przeczytaniu książki i odnalezienie sensu w wydawałoby się absurdalnym obrazku. Jednak muszę przyznać, że na samym początku mnogość kolorów trochę mnie przeraziła i nie wiem czy sięgnąłbym po Pratchetta, gdyby nie rekomendacja koleżanki. Wstyd przyznać, ale na początku trochę mi było głupio czytać Terrego w tramwaju czy innym miejscu publicznym. Teraz jednak, nie dość że jestem z tego dumny to jeszcze nie wyobrażam sobie by te książki mogły wyglądać inaczej

[grace]

Teraz też często najpierw oglądam okładkę i próbuję zgadnąć o czym będzie książka (jeśli jej jeszcze nie czytałam), a potem wracam tam znów i odkrywam masę szczegółów, które przeoczyłam przy pierwszym oglądaniu i śmieje się akuratności tych rysunków.
Zgadzam się też z Corvusem, że zupełnie nie znając Pratchetta prawdopodobnie uznałabym te książki za cos dla dzieci i nie czytała, po obejrzeniu samej okładki.

[Motopompa]

Zauważyliście że od Straży Nocnej okładki z tyłu są takie same jak z przodu =/?(W straży w sumie też ale scena jest przesunięta w prawo). Oglądanie rysunków po przeczytaniu i przypominanie sobie fragmentów, w których występują namalowane postacie jest świetne . Denerwują mnie tylko te wielkie opisy zasłaniające większość okładki z tyłu-w angielskim Blasku widać, zasłoniętych w wersji polskiej, Jeźdźców Apokalipsy. Wiecie może czy na jakiejś stronie są całe okładki poszczególnych książek?

[Elencza]

Mnie również bardzo przeszkadzają zasłaniające opisy. Moja przygoda z Pratchettem zaczęłaby się co najmniej rok wcześniej, gdyby nie okładki. Pani bibliotekarka zachęcała do wypożyczenia, ale człowiek niedoświadczony, jeszcze nieoświecony, nie docenił pracy Kirby'ego. książka trafiała z powrotem na półkę z refleksją, że to musi być coś pokręconego dla dzieci. Po kilku miesiącach sytuacja powtórzyła się.
Dopiero na początku wakacji, kiedy naprawdę nie było co wypożyczyć, a bibliotekarka stała się bardziej stanowcza, pierwszy Pratchett powędrował do mojego domu. I zagościł na dobre

[4jola]

Nie mam pojęcia jak wyglądałby mój romans z Terrym,gdyby nie Fantastyka.Czy okładka miałaby wpływ na mój wybór.Kto wie,może.Cieszę się,że z braku dobrych ksiązek do kupienia w "tamtych czasach",czytałam ten miesięcznik.
W Anglii zauważyłam juz kilka rodzajów okładek do Pratchetta.
Można też kupić w tej chwili reedycję pierwszego wydania "Koloru magii",które liczyło 506 szt.Jest nawet wydrukowane na tych samych maszynach,których użyto wtedy,w 1983r.Z dwoma rodzajami okładki:tej oryginalnej,jakiegoś Smitha i Kidbyego.Fajna rzecz.

[niebezpiecznyGroszek]

moim skromnym zdaniem okładki są cudownie niegustowne, przez co bardziej doceniane po zapoznaniu się z dziełami Pratchetta!
dla opornych stara mądrość ludowa: nie oceniaj książki po okładce...

[Makal]

Mój kolega określił okładki Pratchettów jako "okładki rodem z Iron Maiden" coś może w tym jest, wszak muzyka IM też jest komiczna :f
W każdym bądź razie - ja uwielbiam. Wiadomo, są gorsze i lepsze i teraz mam dylemat, którego twórcę bardziej lubię - Kirby'ego czy Kidby'ego. Kirby rysował bardziej takie humorystyczne, fantastyczne obrazki, Kidby natomiast podchodzi do tego trochę inaczej, jakaś taka groza wyziera z jego prac.
A pytanko mam: tak bliskie podobieństwo nazwisk to zbieg okoliczności, prawda?

[niebezpiecznyGroszek]

helooooł, przecież nie ma zbiegów okoliczności
podobieństwo rodem z IM raczej w koncepcji niż w kresce?

nie chwaląc się jestem w posiadaniu dwupłytowego albumu (winylowego) IM ''life after death'' z 1985 roku, z przemówieniem Churchilla itd.... tak, sama się podniecam!

[nieuczesana]

mnie na początku pratchettowe okładki odstraszały, ale w tej chwili w zupełności zgadzam się z niebezpiecznym Groszkiem: są cudownie niegustowne
i miałam nawet kiedyś plan narysowania swojej wersji okładek, ale doszłam do wniosku, że to byłaby profanacja, pozostanę więc przy adorowaniu twórczości panów Ki(d/r)bych

[Eoren]

W każdym bądź razie - ja uwielbiam. Wiadomo, są gorsze i lepsze i teraz mam dylemat, którego twórcę bardziej lubię - Kirby'ego czy Kidby'ego. Kirby rysował bardziej takie humorystyczne, fantastyczne obrazki, Kidby natomiast podchodzi do tego trochę inaczej, jakaś taka groza wyziera z jego prac.

Kidby, Kidby... zdecydowanie: groza, tajemnica i mrok Mnie się podobają wyjątkowo.

[Osin]

Okładki faktycznie mogą wielu nieświadomych zawartości skutecznie zniechęcić, a nawet odstraszyć. Jednak całość tak do siebie pasuje, że nie wyobrażam sobie okładek stonowanych, spokojnych, wyprutych z emocji. Przecież one same w sobie są opowieścią...

[grace]

Siedzę ostatnio w tramwaju z Wiedźmikołajem. Na przeciwko mnie siedzi dziewczynka w wieku ok 9-10 lat. Zwróciła uwagę na okładkę i bardzo starała się podejrzeć co też tam więcej jest.
Ciekawe, myślicie, że jak znajdzie taką książkę w bibliotece, to spróbuje przeczytać?

[Eoren]

Jeżeli ma 9-10 lat to istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że już o tym zapomniała...
Ale może jeśli zobaczy to faktycznie. Tylko dlaczego nie przeczytałaś jej na głos jakiegoś fragmentu? To byłby piękny wkład w rozwój pratchettomanii wśród młodego pokolenia.