Świat Dysku

[FantasyFan]

Jakieś cztery miesiące temu znajoma pożyczyła mi Morta.
Na początku niechętnie się do książki zabierałem, ale po 40 stronach zaczęła mnie wciagać i tak przeczytałem ją w ciągu jednego wieczora.

[Sacharissa]

Będąc jeszcze w podstawówce, trafiłam na fragment "Maurycego..." w jakimś czasopiśmie (to był bodajże "Victor Junior") i nawet mi się podobało, ale szybko o tym zapomniałam i w rezultacie nie szukałam w sklepie tej książki. Pratchett "powrócił" do mnie w 2007 roku, kiedy wygrałam "Wiedźmikołaja" w jakimś konkursie fotograficznym . Tym razem wciągnęło mnie na dobre.

[pawelekr570]

ja zacząłem standardowo :
Kolor magii i Blask
(tzn wcześniej czytałem Nomy i Johnnego ale kolorek był moim dyskowym debiutem

[Gutex]

"Nowa Fantastyka" drukowali Kolor Magii w odcinkach kilka miesięcy przed wydaniem książki.

[mollu]

ja kolor magii dostałem przypadkiem w ręce w wojsku (krótkotrwałe przeszkolenie)- tam się czytało wszystko

po przepustce gdy kumpel wrócił z domu z blaskiem fantastycznym to nawet nie dałem mu przeczytać - od razu zabrałem - niesamowicie wkręciłem się już po pierwszej książce .

potem już poleciało - wróciłem do domu, okazało się że znajomy ma ok 15 książek z serii świat dysku - niezapomniany okres - przeczytałem jedną za drugą

a teraz zbieram sobie własny zbiór

[Corvus26]

Mnie do Pratchetta nakłoniła koleżanka gdy po przeczytaniu wszyskiego autorstwa Sapkowskiego stałem w empiku i wahałem się czy sięgnąć po Kinga czy po Pratchetta. Decyzji oczywiście nie żałuje, chociaż po Kinga i tak niedawno sięgnąłem i również polecam .
Pierwszą książką na jaką trafiłem była "Wyprawa czarownic" a drugą "Straż nocna". Później z kolejnością było już tylko gożej Dopiero dzięki tej stronie zorientowałem się gdzie to wszystko ma ręce i nogi.

[Krzywy]

U mnie Pratchett jest dziedziczny, pierw czytała go babcia i poleciła tacie, tata przeczytał i polecił starszemu bratu, a on polecał mnie, niestety bez skutku. Tak naprawdę zacząłem go czytać dzięki Gaimnanowi, kiedy przeczytałem wszystkie jego książki oprócz "Dobrego Omena" musiałem coś czytać bo Neil już mi się "skończył". Po przeżyciach z "Dobrego Omena" stwierdziłem, że czemu nie Pratchett. Od pięciu lat jestem jego fanem.

P.S. Dzięki ci Neil

[Arvika]

"Nowa Fantastyka" drukowali Kolor Magii w odcinkach kilka miesięcy przed wydaniem książki.

Tak! Pamiętam! Pojawiło się, rodzina po kolei przeczytała i na jakiś czas sprawa ucichła. Dopiero, kiedy na kolonii karnej konnej, która była totalnym niewypałem, bo ciurkiem lało jak z cebra i nie bardzo dało się jeździć, kupiłam Blask zaczęło się na dobre. Właściwie można powiedzieć, że to ja zaszczepiłam rodzinie Pratchetta mam przynajmniej jedno życiowe osiągnięcie

[tter282]

I za to powinnaś otrzymać dozgonną Familii wdzięczność.

Jak widzę, nie tylko ja pierwszy raz spotkałem Rincewinda w NF... Szkoda tylko, że tak sie spsiła. Ale to temat na osobną debatę.

[grace]

Kilka lat temu, w pewnym gronie znajomych nazywana byłam czarownicą. Jeden kumpel postanowił więc, że w związku z tym, da mi do przeczytania coś o czarownicach, były to Trzy Wiedźmy, kiedy skończyłam, przyniósł mi jeszcze Wyprawę Czarownic, żebym miała co czytać w samolocie do Anglii. I tak się zakochałam w tych książkach. W Anglii zaczęłam szukać tych tytułów w Antykwariatach, niestety jeszcze wtedy ten język w oryginalne był dla mnie za trudny.
Obecnie czytam w takiej kolejności, jak uda mi się nową książkę kupić, bo staram się zebrać całą kolekcję (Podczas gdy powinnam raczej czytać przeróżne nudne opracowania i badania do pracy dyplomowej).

[Sushi]

Krępująca sytuacja ten pierwszy raz... Takie to było nieprzemyślane młoda byłam bardzo (12!) to się czasem zastanawiam czy nie za młoda; spaczyło mi to psychikę...
No ale dobrze: myślę, że jestem gotowa by opowiedzieć o tym światu...
Ech!
Biblioteka miejska Zabrze filia numer szczerze nie pamiętam. Zakłopotana dziewczynka z warkoczykami staje przed regałem podpisanym złotymi literkami "fantastyka" Sięgnęłam po "Ciekawe czasy" gdyż byłam na głodzie literackim po wchłonięciu ostatniej dostępnej w bibliotece książki z cyklu "Szkoła przy cmentarzu". Uzależniona od słowa pisanego wypożyczyłam sir Prattchetta i jednego z Kedrigernów... I wtedy zaczęło się: bezsenne noce, w trakcie których wypłakiwałam oczy ze śmiechu
Złapałam onego bakcyla

[nimrothel]

A ja się długo broniłam przed Pratchettem...no i sie nie obroniłam (matko, zabrzmiało mi to jak obrony projektów z mechaniki budowli... ;p) W końcu mnie dopadł, a było to pewnego zimowego dnia, kiedy szperałam sobie beztrosko w biblioteczce mojej przyjaciółki... i "Wiedźmikołaj" wydał mi sie jakiś taki prześmiewczy na temat świąt. A ponieważ nosiłam wtedy bardzo ciężkie glany, i świąt jako takich nie uznawałam, to mnie przyciągnął.... a przyciągnął mnie tak, że po świętach miałam przeczytane pół "Świata Dysku" (no bo jak nie uznawałam tych rodzinnych obiadków to miałam dużo czasu). I nadal czytam, co da się zdobyć.

[ratharienn]

To było jakoś na początku liceum, kiedy to jeszcze czytałam wszystko, co wpadło mi w ręce ze szczególnym naciskiem na Starożytny Egipt i historie tegoż tematu dotyczące. Buszowałam między regałami w bibliotece, aż w oczy uderzył mnie tytuł "Piramidy". Bez zastanowienia chwyciłam książkę, żeby nikt mnie nie ubiegł, trzy inne z rozpędu i pognałam do pani bibliotekarki, czując, ze jak zaraz nie zacznę czytać, to umrę (tęsknię za tamtymi czasami, bo teraz nie wiem, w co mam ręce włożyć - sesje, licencjaty, zaliczenia...). Zaczęłam czytać, idąc do domu i skończyłam jakoś bardzo szybko.
Początkowo w ogóle nie miałam pojęcia, o co chodzi - sześćset postaci, dziwny styl, jakiś taki ironiczny humor, wyolbrzymianie... Ale kiedy się wciągnęłam, nic nie było w stanie mnie oderwać. Śmiałam się jak wariatka, cytowałam znajomym (niestety, nie wszyscy rozumieli) i tak to się ciągnie od tamtego czasu. Kocham Świat Dysku i wszystko, co jest z nim związane.

[Klara]

Mój brat zacięcie podsuwał mi świat dysku, ale nie miałam ochoty czytać. Rzadko zmieniam przyzwyczajenia. Pewnego dnia przyniósł do domu z biblioteki Muzykę Duszy. Przeczytałam opis, a na okładce bardzo mnie zaciekawił Śmierć na motorze Potem już czytałam każdy Świat Dysku, który mi podsunął (oczywiście nie po kolei). Po dwóch latach przeczytałam już ponad 30 książek Prachetta.

[Arashi]

Absolutny przypadek - byłam pewnego razu w bibliotece i podczas przeczesywania regałów spodobała mi się okładka do "Zadziwiającego Maurycego i jego uczonych szczurów". Pomyślałam sobie: hm, może być ciekawie, choć książka o zwierzakach, no nieee wiem saama...
Zupełnie nie spodziewałam się tylu wybuchów niekontrolowanego śmiechu oraz szczerej miłości, jaką obdarzyłam twórczość Terrego ; )

No i dzisiaj sama jestem szczęśliwą posiadaczką Maurycego ^^ (owszem,też czasem potrafi być zadziwiający:P)