Niekoniecznie o Terrym...

[Motopompa]

Ale kto nie ogląda seriali?

Jaa.
Po tym co przeczytałem chyba kupię coś o Wędrowyczu do poczytania w autobusie.

[szkot]

Trzeba przyznać, że Wędrowycz to jedyna seria, która wyszła Pilipiukowi. Niektóre jego opowiadania są tragiczne, ani śmieszne, ani straszne, ani nie dające do myślenia. Wędrowycz wzbudza przynajmniej sympatię. Motopompa masz rację - autobus, kibel, wykład - to są miejsca gdzie dobrze się to czyta..

[ratharienn]

Zaczęłam czytać "Kroniki Jakuba Wędrowycza", polecone przez koleżankę. Ale skończyłam na trzecim czy czawartym opowiadaniu, nie rozumiejąc, dlaczego to się ludziom podoba.
To był mój pierwszy kontakt z twórczością Pilipiuka i raczej ostatni.
Za to mój młodszy brat, który zwykle nie czyta, jest zachwycony i ma niezły ubaw podczas lektury.
Do tego stopnia mi się nie podoba, że gdybym miała wybierać spośród "zapychaczy czasu", gdzie miałabym do wyboru Jakuba i Harlequina, wybrałabym to drugie.
To zapewne kwestia podejścia, tego, czego się wymaga od książki, mniej więcej jakiej historii się szuka...

[Sydonia von Bork]

Hmmm... Jakub jest na swoj sposob genialny Ale ostatnia ksiazka Homus Bibrownicus mu juz nie poszla :/

[Dżon]

Mie się bardzo podobała a poza tym Homo Bimbrownicus. :]

[Makal]

Kupiłem ojcu na jego święto Homo Bimbrownicus. Pewnie przeczytam. Sam wcześniej czytałem trzy książki Pilipiuka, ale żadna, o dziwo, nie była o Jakubie Więc "sztandarowego" dzieła nie znam. Pilipiuka lubię tak sobie. Z Fabrykowych twórców jestem maniakiem Komudy.

[qfas]

Pilipiuka dobre są te książki i opowiadania, w których nie występuje on sam (z niby-dystansem pisze o sobie Wielki Grafoman). Ogólnie, taki zabieg nie podoba mi się u pisarzy, a Pilipiuk to podnosi moją niechęć do kwadratu. Miałem okazję czytać jego wypowiedzi na kilku forach internetowych, gdzie raczej łatwo było zauważyć jego megalomanię. Umieszczanie własnej postaci w wykreowanych przez siebie światach tylko to podkreśla. Nawet lubię jego książki, samego AP - już trochę mniej.

A co do Homo Bimbrownicus - pisałem o tej książce trochę wcześniej. Lepiej o Jakubie zacząć czytać od zbiorów opowiadań, np. Kronik Jakuba Wędrowycza (za cholerę nie mogę sobie przypomnieć, jak się to poprawnie pisze:P).

[Grom]

Niestety, Wędrowycz zrobił się strasznie powtarzalny.

Pilipiuka dobre są te książki i opowiadania, w których nie występuje on sam (z niby-dystansem pisze o sobie Wielki Grafoman). Ogólnie, taki zabieg nie podoba mi się u pisarzy, a Pilipiuk to podnosi moją niechęć do kwadratu. Miałem okazję czytać jego wypowiedzi na kilku forach internetowych, gdzie raczej łatwo było zauważyć jego megalomanię.

Fakt. Syndrom Sapkowskiego

[Dżon]

Z Pilipiuka najlepszy mojem zdaniem Wędrowycz. Reszta to tak średnio mi podeszła. Operacja Dzień Wskrzeszenia była git.
Czy powtarzalny? Na pewno niezbyt wyrafinowany czasami. Chociaż ma ten humor taki fajny i radosny.
W Bimbrownikusie było fajne to opowiadanie z pogańskimi gangami w podziemiu Warszawy

[Makal]

Pilipiuk jako postać wydaje mi się takim bitym chłopaczkiem w LO, który teraz sobie odbija ;P
Co do jego powieści - nawet przez pryzmat twórców Fabrykowych jest, moim zdaniem, słaby i nie rozumiem jego sławy. Może dlatego, że jego książki są wyjątkowo lekkie i nie wymagające, toteż masy je czytają. Ale dla mnie np. cykl Oko Jelenia zrobiony jest czysto w celach majątkowych (pierwotnie miały być trzy części tylko). Ogarnąłem pierwszą część, zabiorę się za drugą po powieściach Komudy. Operacja Dzień Wskrzeszenia była bardzo dobra, ale miała jeden mankament - rozwinięta do wielkich rozmiarów akcja zamyka się w przedziale 60 stron.
No zobaczymy. Generalnie nie byłem A.P. zachwycony i zaczarowany tak jak powieściami Komudy, który spowodował, że zapałałem miłością do XVII wiecznej Rzeczpospolitej

[Dżon]

Komuda moim zdaniem ma duży talent, ale strasznie irytuje mnie wrzucanie do książek na siłę oklepanych dowcipów z brodą jak nie przymierzając patriarcha Lewertow A Pilipiuk jest lekki, łatwy, ale ma bardzo fajne poczucie humoru. I właściwie to głównie humorystyczne rzeczy mu fajnie wychodzą.

[Makal]

No, fakt faktem, ale szarpanie Żydów za brodę w każdej książce jest męczące :d
Co nie zmienia faktu, że ma świetne opisy, genialne dialogi i nawet marynistyczne Galeony Wojny powodowały u mnie gęsią skórkę.

[Dżon]

A ostatnio tą nową o piratach w empiku zacząłem (nie pamiętam tytułu). Baaaardzo fajna. Szkoda tylko, że nie czytałem tego przy nocnej lampce z Thergothonem w głośnikach, bo wtedy to musi robić nieziemskie wrażenie.

[Makal]

Czarna Bandera?

[Szamajim]

To wznowienie ^^