Luźne dysputy

[emerencja]

Ba, sama potrafię już od 37 lat udowodnić (licząc po jednym), że mam cztery paluszki, chociaż żadnego w liczeniu nie pomijam! /co każdy - oczywiście w realu - może na własne oczy zobaczyć

[Dżon]

Taki aniegdot opowiadany przez Króla Jaszczura:

Jeden z moich przyjaciół chciał kupić psa myśliwskiego do polowań na kaczki. Poszedł do starego łowcy i spytał, jak wybrać właściwą sztukę. Stary poradził kumplowi zajrzeć psu w tyłek - trzeba brać psa z wąskim odbytem, inaczej gdy pies wskoczy do wody, wypełni się nią i utonie. Kumpel poszedł do handlarza i zobaczył mnóstwo psów. Powiedział, że chce je bliżej obejrzeć. Podszedł do dużego, sympatycznego psiaka i podniósł mu ogon. "Och, nie - skrzywił się - szeroki otwór!" I już był przy następnym. Handlarz zbliżył się wskazując na pierwszego psa: "Cóż pan u diabła z nim wyprawiasz?". "No, popatrzyłem mu w tyłek, ma piękny, duży otwór i gdy wskoczy do stawu po kaczkę, woda go wypełni i zatonie". Handlarz spojrzał mrużąc oczy: "Tak? Mówi pan, że jest za duży?" Wyciągnął rękę, chwycił psa za jaja i wykręcił je lekko. "No patrz pan, wyregulowałem go panu na ptactwo!"

[Raven]

Dla ludzi na diecie, sucharki

Spotykają się dwa pączki, jeden mówi do drugiego:
-Ej, stary! Złożyłem papiery na studia
-I co? Przyjęli cię?
-No co ty, pączka?

Są da ciastka piekarniku, jedno mówi do drugiego:
-Uff, ale tu gorąco
-O! Gadające ciastko!

[Rachel]

Jaka jest objętość krążka mozzarelli o promieniu z i wysokości a?








Odp.
Najpierw spróbujcie sami!


Macie?


(pi)zza

[Dżon]

Waligórskim w takim razie pojedziemy

Prosiła glizda słonia, raz w nietrzeźwym stanie,
Strasznie mnie plecy swędzą, podrap mnie kochanie.
Słoń podrapał i ryknął śmiechem jak armata:
-Stara co się wygłupiasz, coś taka plaskata!!!

Raz słowik śliczne pienia wywodził na żerdzi,
A obok usiadł śmierdziel, wypiął się i śmierdzi.
- Przestań - błaga go słowik - bo mnie tu szlag trafi
- Trudno - orzekł śmierdziel - każdy robi co potrafi.

Raz ordynarny niedźwiedź kucnąwszy na łące,
W dość niewybredny sposób podtarł się zającem.
Zając się potem żonie chwalił po obiedzie:
-Wiesz, stara, nawiązałem współpracę z niedźwiedziem!

Kiedyś pijany zając włóczył się po rżysku,
A spotkawszy niedźwiedzia, naprał go po pysku,
Niedźwiedź wpadłszy do domu wrzasnął: -Leokadio!
Coś się chyba zmieniło, włącz no prędko radio!

Wraca zając po balu w dość nietrzeźwym stanie,
Patrzy a tu zajęczyca z niedźwiedziem na sianie.
Skoczył zając lecz zaraz z wściekłości ochłonął:
-Niestety -rzekł -niedźwiedzie u nas pod ochroną.

Złapał niedźwiedź świstaka idąc raz pod górkę,
A pragnąc na nim świstać, chciał mu dmuchać w dziurkę.
Świstak chodu, lecz zanim schował się do chaty,
Pisnął: - Mógłbyś przynajmniej, chamie, przynieść kwiaty!

Chomik zbierając plony, do swej norki ganiał,
A obok dobry niedźwiedź chomika ochraniał,
Potem zjadł mu te plony, wytarł łapą mordę,
Wydupczył biedne zwierzę i przypiął mu order.

Płakał niedźwiedź przed lisem, pijąc wraz z nim wódę:
- Ty wiesz, mam czworo dzieci, ale wszystkie rude.
- Ha! Krzyknął lis obłudnie ukrywszy twarz w dłoniach.
- Mój syn także jest rudy - ktoś nas robi w konia!

Przeniósł się szczur do miasta, rozejrzał się z wolna,
Patrzy, a za nim drepcze mała myszka polna,
Wtedy szczur oburzony rozdarł na nią pyska:
- To straszne jak ta wiocha do miasta się wciska.

Kiedyś baca krótkowidz z owieczki korzystał,
Dziwiąc się, że mu ona nie beczy, lecz śwista.
Dopiero na kolegium mu wytłumaczono,
Że wyryćkał świstaka, co jest pod ochroną.

Zniosła strusica jajo, całe na zielono,
Struś w krzyk: z kim mnie zdradzasz ty niewierna żono!
Skąd mam wiedzieć - odparła - pytasz jak głuptasek,
Wszak wież, że jak na mnie krzykną, chowam głowę w piasek.

Walczył orzeł z sępami, aż obrósł w legendę,
Niestety, przy okazji podłapał gdzieś mendę.
Wszyscy pytają orła, jak walczyłeś, świergol.
A menda w krzyk: spuściliśmy tym sępom wpierdol.

Współczuły raz sąsiadki pani koliberek,
Pani mąż to ma raczej mały kaliberek.
Owszem, odrzekła żona, nie wstydząc się zwierzeń,
Lecz za to na sekundę, do dwustu uderzeń!

Spotkał raz pancernika pancernik wśród mięty,
I pyta go: a cożeś ty taki wyrośnięty?.
Na to ten duży wydał ryk okropnie gromki.
I odrzekł: tażesz ja jestem pancernik POTIOMKIN.

Raz kiedyś jurny wróbel w miłosnej euforii,
Chwalił się, że zajeździ kobyłę historii,
Lecz kiedy wyładował temperament dziki,
Kobyła stwierdziła: chyba mam owsiki!.

Udzielał razy wywiadu kotek że jest zdrowy.
Wtem uszki mu odpadły, oczki wyszły z głowy.
Pękł mu brzuch, ogon, płuca i głosowa struna.
Wreszcie zdębiał, ocipiał, zesrał się i umarł –
Amen.

[Arvika]

I jeszcze chyba pominąłeś jeden z moich najulubieńczych, takie prawie życiowe credo:

Zapylała raz pszczółka jakiegoś badyla,
Wtem czuje, że od tyłu też ją ktoś zapyla.
Patrzy się, a to truteń, niejaki Zenobi.
Morał - rób dobrze innym, tobie też ktoś zrobi.

Oraz kilka innych na deserek w wykonaniu Grotowskiego.

[Dżon]

Ale Pancernik Potiomkin i tak jest moim faworytem A Grotowski za mną od wczoraj chodzi jak ta wódka